Al die mensen die 't beu zijn om over Animal Collective te lezen moeten maar andere blogs lezen want hier gaat het er nog minstens een paar keer over gaan.

Het concert in de AB? Waaw! Er zijn zo van die avonden dat alles goed zit. En dan heb ik het niet over de muziek alleen, maar ook de omstandigheden. Een overzichtje.

• Een interview doen met Geologist van Animal Collective. Dat is die linkse met zijn lampje. Mijn eerste interview in de muziekbusiness en het is meteen Animal Collective. Ongelooflijk. Ik ben er nog niet goed van. Waarschijnlijk was het nog een OK interview ook, maar ik moet het natuurlijk nog uitschrijven, dat is denk ik minstens de helft van het werk. Thanks, daMusic !!
• Twee vriendinnen tegenkomen van wie ik niet eens wist dat ze zouden komen. Leuk. Spijtig dat ze niet zo enthousiast waren als ik, maar Animal Collective is en blijft geen gemakkelijke muziek. Zeker live niet. Als je dan enkel dat ene "hitje" kent dan had ik het zo kunnen voorspellen dat ze teleurgesteld gingen zijn.
• Met die vriendinnen hoog oplopende discussies voeren over ons subsidiëringssysteem en over de overlevingskansen van de Vlaamse Cultuur in een darwinistische markt. Ik heb daar nogal extreme standpunten over, ook al om tegendraads te zijn, en dus zaten die twee dan snel op hun paard. Leuk om dan te proberen overeind te blijven in een verbaal gevecht!
• Twee heel enthousiaste meisjes blij kunnen maken door mijn tickets door te verkopen onder de officiële verkoopsprijs. Ik hoop dat jullie het even fantastisch vonden als ik.
• Rilatientje tegengekomen, toevallig zelfs. Aan de klap geraakt zonder af te spreken en dan elkaar kennen "van op twitter", grandioos! Heel aangename kennismaking!
• Nog een vriend tegengekomen die ik dringend moest bedanken voor een heel leuke vriendendienst. Bij deze nogmaals: merci!
• Een T-shirt kunnen kopen. De vorige keer waren die uitverkocht.

Tijdens het concert heb ik dus constant met een smile tot ver achter mijn oren gestaan. Het was ook muzikaal gezien de allerbeste keer dat ik hen gezien heb. Waar ze zich in Leuven nog relatief aan de plaat hielden werd het nu één lange trip waar je enkel flarden van nummers in herkende. Dat vind ik net zo zalig aan deze groep: altijd opnieuw zichzelf heruitvinden, altijd blijven grenzen verleggen en toch dankzij werkkracht, enthousiasme en ambitie commerciëel doorbreken. Het leek even alsof ze het deden om mijn punt in de discussie van daarvoor, met de vriendinnen, te illustreren. Ik vrees echter dat de helft van de zaal -die helft die enkel "My Girls" had gehoord op Studio Brussel- daar op afknapte. Hopelijk niet.

Kortom, een 5-sterrenconcert. Zo eentje waar ik nog jaren mensen over ga vertellen. Dus, als u het gezeur over Animal Collective op deze blog beu bent: unsubscribe, darling! Binnenkort meld ik u bijvoorbeeld nog wanneer het interview is verschenen op de site van daMusic.