A Higher Ugliness

Binnenkort vertrekken mijn ouders op reis naar Barcelona. Ze zijn nog niet veel in steden geweest, laat staan in grootsteden. Deze gids is voor hen. Hij is gedocumenteerd aan de hand van foto's van mijn laatste keer dat ik in Barcelona was en het is mijn persoonlijke visie op hoe een mooie stadstrip zou kunnen zijn.

Als je aankomt in de vlieghaven heb je maar één uitgang. Aan die uitgang, iets meer naar rechts, vertrekken bussen naar Plaza Catalunya. Het is een redelijk lange rit, en je herkent de Plaza aan de drukte. Een rit kost 3,5 euro.

De metro is ideaal om lange afstanden goedkoop te overbruggen in een korte tijd. Neem best een 10-rittenkaartje in't begin en zie hoe lang je er mee doet, daarna kun je beter inschatten hoeveel je er nog extra nodig hebt. Je kunt 1 metrokaartje met zijn tweeën gebruiken.

Taxi's zijn goedkoop. 's Nachts normaal gezien iets duurder, maar als de metro toe is twijfel dan niet om een taxi te nemen: voor 5 euro kom je een heel eind (ongeveer van de randstad tot 't centrum), daar kun je je zolen niet voor betalen als je't moet afwandelen. Voor de rest: wandelen. Altijd de leukste manier om een stad te leren kennen, en de afstanden zijn draaglijk. En je leert er je kaartje mee kennen.

Niet het leukste onderwerp, maar er is geen miskennen aan: diefstal komt voor in Barcelona. Misschien zelfs veel. Het lijkt wat afschrikwekkend om het er over te hebben, maar dat is helemaal niet de bedoeling. Zelf ben ik er al vier keer geweest, en ik ben nog nooit overvallen. Maar ik ken verschillende mensen die al hun portefeuille gestolen geweest zijn, dus dat het gebeurt valt niet te ontkennen. Alleen was het telkens als ze wat onoplettend waren. Een beetje zat, een beetje met iets anders bezig. En telkens op typische plaatsen, zijstraten van de ramblas vooral. Nooit was het erg, de diefjes hebben er ook niet teveel voor over om toeristen te bestelen: er zijn zoveel gemakkelijke toeristen, waarom moeite doen?

Maar je neemt misschien beter een paar kleine voorzorgen. Bijvoorbeeld, probeer er niet al te veel als toerist uit te zien: lange lichte broek in plaats van short, geen hoedje aandoen, niet al te duidelijk je portefeuille in een "veilig zakje" op je buik dragen. Neem zowiezo enkele copies mee van je identiteitskaart en neem niet teveel geld mee. Een gewone bankkaart en genoeg om de dag door te komen. Als je iets met VISA wilt betalen heb je wel je echte identiteitskaart nodig.

Metro's zijn een mogelijk punt waar je kunt overvallen worden. Eén keer gezien: op het einde van de roltrap net voor de uitgang neemt die persoon die achter je staat je portefeuille en loopt zo snel mogelijk weg. De Ramblas zijn ook typische plaatsen omdat je er zo snel afgeleid wordt. Volgens mij zijn sommige spelletjes zelfs bedoeld om de mensen te doen tonen waar hun geld zit (dat met "waar zit het muntje" bijvoorbeeld vertrouw ik voor geen haar).

Als je je onveilig zou voelen loop dan kalm door gewoon naar een plaats waar veel volk passeert. Als ze je zouden overvallen geef dan gewoon alles af, probeer niet de held te zijn. In't algemeen, zorg er voor dat je gewoon niets hebt om af te pakken, dan voel je je ook het best op je gemak.

Maar bon, dit alles gezegd zijnde, over naar vrolijker onderwerpen.

Het eten in Barcelona kan heel lekker zijn en is niet echt typisch Spaans. De meeste gewone restaurantjes zijn heel betaalbaar in vergelijking met België, dus daar moet je het niet voor laten. Zelf vind ik het het ideaalst om 's middags ergens te "picknicken" of een snelle tapa te eten of wat fruit onderweg en 's avonds fatsoenlijk te gaan eten, maar dat is persoonlijk. Neem in het algemeen de restaurantjes uit de reisgids, maar ga wel minstens één keer sjiek eten, dat hoort een beetje bij op reis gaan vind ik. Je lekker laten bedienen en vragen waar je zin in hebt kan deugd doen! Er zijn honderden restaurants die de moeite zijn, veel met heel flashy design. Kijk maar in de B-Guided als je wilt, of wandel gewoon rond tot je er ééntje ziet die je aanstaat. Ga bij voorkeur waar heel veel Spanjaarden zitten en vermijd plekken waar heel veel toeristen zitten. Ze zullen bijna nooit Engels kunnen dus je vraagt best een Engelse kaart of je neemt je woordenboekje mee.

Het tijdstip van eten is ook wel belangrijk: voor 20.00h moet je geen restaurant binnenwandelen, want dan serveren ze nog niets. Barcelonezen beginnen pas aan hun avondmaal te denken rond die tijd. Dus je eet best nog een kleinigheid zo ergens rond 16u30 of zo, dat je op zijn minst die tijd doorkomt. Een tapa in een bar, of een bocadillo de queso (een broodje kaas - meestal met tomatensmurry er rond) of een stuk fruit of een koek bij een bakker of olijfjes van de markt of zo...

Als je toekomt, verken dan best eerst eens je omgeving. Jullie hebben een kamer met half pension, maar het kan leuk zijn een typisch bartje in de buurt uit te kiezen waar je bijvoorbeeld 's ochtends een koffie gaat drinken. Koffie is trouwens ook speciaal: je kunt, als Belg, best een "Grande" of een "Americano" bestellen dan krijg je een grote. Als je gewoon koffie vraagt dan krijg je een cafeïne-shot met minder water dan koffie. Geef die mensen af en toe eens wat kleingeld fooi (rond de rekening op de euro af naar boven), en kom er elke dag eens terug, met een beetje geluk krijg je er vriendelijkheid en herkenning voor in de plaats. Voor deze uitstap kun je best ergens 's namiddags vertrekken, want je mag niet voor zonsondergang naar huis. Als je wilt kun je dit misschien ook splitsen in twee afzonderlijke uitstappen. Moest je deze uitstap op een zondag kunnen doen kun je dit perfect combineren met een stukje aan een luxueus zwembad liggen. Aanrader!

Neem de metro naar Plaça Espagna. Daar ga je naar buiten en je staat op een groot rond punt. Daar ben ik ooit eens naar stierengevechten gaan kijken om dan vol walging weg te lopen. Ik denk niet dat ze er nu nog stierengevechten doen. Je ziet uit op twee grote torens. Deze torens leiden naar boven, naar een majestueus paleis. Dit is ergens het resultaat van een expo ergens in de jaren 20. De torens moesten doen denken aan de grandeur van de Eiffel toren op de wereldtentoonstelling in Parijs, maar dat is niet echt gelukt. Het is desalniettemin een hele mooie avenue om naar boven te lopen.

Gewoon op het gemak naar boven lopen. Tegen dat je aan de ronde fontein in het midden bent kun je eventueel een ommetje doen naar rechts langs het paviljoen Mies van der Rohe, een paviljoentje dat daar gereconstrueerd is en waar alle architectuurstudenten verplicht naar toe moeten. Er valt wel entree te betalen, en soms zijn er kleine tentoonstellingetjes in. Betaal er niet meer dan 5 euro voor, je kunt niet zoveel meer zien van binnen als je kunt zien van buiten.

Verder naar boven kun je op je gemak het olympisch stadium gaan bekijken en de omstreken. Eén van de grootste concertzalen is net naast het stadion, met allemaal palen en rare draden op het plein ervoor, de Palau Sant Jordi. Het Míro museum is ook in de buurt, maar jullie zijn niet echt voor musea en dit is, hoewel het een heel mooi museum is, misschien niet de moeite voor jullie.

Loop er evenwel voorbij en iets verder kun je dan de kabelbaantjes naar het kasteel boven nemen en nog iets verder vind je het zwembad waar de duikkampioenschappen van de olympische spelen. Op zondag kun je er gaan zwemmen voor iets van een 4 euro, en voor zwemliefhebbers is dat echt wel aan te raden. Toen wij er waren was er amper 20 man, maar het was net voor sluitingstijd (rond 18u?). En papa kan naar het zicht kijken (over de stad of naar de vrouwen) terwijl mama zwemt!

Daarna neem je de kabelbaantjes naar boven om nog tot aan't kasteel te gaan. Niet dat het kasteel bezienswaardig is, maar in de kabelbaantjes zitten alleen al is superleuk en het zicht daar is weer niet te versmaden. Bedien in je fantasie één van de kanonnen tegen de aanstormende vijand, zet je een uurtje met je humo van het zicht te genieten in de verste uithoek en kijk wat naar de voorbijwandelende toeristen.

Wacht lang genoeg, tot rond 21.00h of zo om naar beneden te gaan. Neem terug de teleferique naar beneden en wandel terug langs de fonteinen: 's avonds worden de fonteinen een zalig klank- en lichtspel, met muziek erbij. Voorstellingen duren een half uur en zijn om't half uur, ik denk altijd rond zonsondergang. Enkel van donderdag tot zondag in de zomer!

Daarna kun je iets gaan eten en naar huis wandelen. Mooie dag toch?

Ter info: de openingsuren van het picornell zwembad volgens hun website

Piscina d'estiu
Dilluns - Dissabte	10.00 - 19.00
Dilluns - Dissabte (estiu*)	09.00 - 21.00
Diumenges i festius	10.00 - 16.00
Diumenges i festius (estiu*)	09.00 - 20.00

Dit is raar, want we moesten er volgens mij vóór 20.00u uit als ik het me goed herinner, en het was "Diumenges i festius (estiu)", namelijk zondag in de zomerperiode. Misschien kloppen de uren niet helemaal. "Dilluns-Dissabte" betekent maandag tot zaterdag.

In het midden van de poepsjieke winkelbuurt liggen twee van Gaudi's mooiste huizen. Een ander ligt aan de Ramblas. Eigenlijk zijn deze allemaal binnen wandelafstand. In de buurt van Casa Battlo liggen de winkels van Chanel en van Louis Vuitton etc... Je kunt er gerust binnen gaan als je wilt maar ze kijken je soms wel buiten. Niet dat ik mij daar altijd iets van aantrek! De Casa Batllo is heel mooi en nog niet zo lang open voor toeristen, maar is relatief duur op zich, en de speciale effecten die ze gemaakt hebben zijn er een beetje over. Eén van de eerste huizen die Gaudi gebouwd heeft, het Palau Güell, is veel authentieker en is dichtbij de Ramblas. Dan is er nog het huis met de schoorstenen op het dak, Casa Milà of nog La Pedrera, dat is heel mooi. Als je aan de Casa Batllo nog iets noordwaarts gaat, dan is een leuke plaats om naar op zoek te gaan het "Plaça del sol". Veel toeristen geraken daar nooit. Het is nochtans één van de meest authentieke buurten van Barcelona. Je kunt op de plaça zelf gerust een pintje drinken, en als je veel wilt eten voor niet teveel geld dan is het restaurant Sporting in die buurt een aanrader, als je het vindt. Je eet er bijna zoals in een refter, allemaal samen in de refterachtige ruimte, de TV staat aan en de obers zijn er snel. Het eten is er wel heel Spaans, wat wil zeggen nogal rudimentair, maar het is waar voor je geld. Ze bestellen wel enkel in het Spaans, en begrijpen met moeite Engels.

Tips: bekijk eens in het tourisme bureau of de "Ruta del Modernisme" niet interessant is om aan te schaffen wanneer je Gaudi's huizen doet. Het kost rond de 4 euro en geeft je korting op veel dingen, oa. de Sagrada Familia.

Jullie logeren rond de ramblas zelf, dus normaal zullen jullie vanzelf enkele bezienswaardigheden tegen komen, maar er zijn ook dingen die iets beter verborgen zitten en waar je naar op zoek zult moeten gaan.

Aangezien jullie hotel in de buurt van "de kathedraal" is kunnen jullie misschien eens op zoek gaan naar het klooster dat ik vorig jaar wel en dit jaar niet gevonden heb. Het gaat niet om de kerk die ondertussen in de stijgers staat, hoewel die ook een bezoekje waard is, maar om een monesteirio dat daar zo ongeveer in overloopt. Hoewel ik het vorig jaar niet gevonden heb en jullie ook het risico lopen het niet te vinden was de zoektocht op zich eigenlijk ook wel de moeite waard: je gaat in het historische centrum van't stad heel authentieke straatjes in en uit, en je vindt allerlei zichten die zowiezo heel erg de moeite zijn. Tussen al die straatjes door vond ik dit jaar een pleintje met een afgelegen leuk terrasje dat ik nog eens moet doen als ik volgend jaar terug ga. De buurt is zowiezo ook een leuke buurt om te winkelen, er zijn allerlei kleine winkeltjes die soms heel designer duur zijn, maar soms ook wel betaalbaar, en dikwijls de moeite.

Als je een beetje ronddrentelt kun je misschien best in de richting van de zee ronddrentelen, maar blijf aan dezelfde kant van de ramblas. Je zult het misschien vanzelf tegenkomen, maar misschien ook niet: Plaça Reial is een heel bruisend pleintje zo ongeveer tussen jullie hotel en de Ramblas. Daar kun je eventueel ook een terrasje doen, maar die zijn nogal "touristenvallen", te duur en niet altijd leuk van bediening. Nu, als je cuantanamera wilt horen spelen zoals ze het in Vlaanderen Vakantieland ongetwijfeld tonen kun je best efkens blijven zitten of 's avonds eens terugkomen. Als je er 's avonds passeert, schrik dan niet: het is echt het verzamelpunt van hippie jongeren en wat ze roken is meestal geen gewone tabak. Maar ze zullen je niks doen, laat hen gerust en zij laten jou gerust.

Misschien kunnen we best eerst ergens een middagmaal op de kop tikken, in de Mercado aan de andere kant van de Ramblas. Het is een beetje als de marktplaats in Barcelos in Portugal waar jullie ooit waren, maar dan overdekt. Als je een paar broodjes kunt kopen (bocadillos) en wat fruit en wat drank en om het even waar je zin in hebt dan ben je gezet voor een picknick op't strand. Kies best kraampjes waar veel Spanjaarden voor staan, zoals altijd, ook al zullen ze je niet al te vriendelijk bedienen en zul je een beetje moeten op je strepen staan als je niet wilt voorgestoken worden door de helft van Barcelona.

Nu, met de picknick in de hand, is het misschien tijd om naar't strand te gaan. Gewoon de Ramblas af wandelen en je kunt niet missen eigenlijk. Als je op't strand bent kun je zo ver gaan als je zelf ziet zitten, maar je kunt beter gewoon ergens gaan zitten en genieten van't zicht. In de verte zie je allicht wel een raar gebouw blinken in de vorm van een vis, dat is een gebouw van Frank Géhry, een gekende architect die ook dat raar museum in Bilbao heeft gezet. 't Is maar een beetje cultuur tussendoor.

Als je uitgerust bent en gegeten hebt is't tijd om de andere kant van de Ramblas te verkennen. Aan die andere kant is er nog één museum waar je op zoek naar moet gaan, het Macba, omdat het een mooi stukje architectuur is in het midden van een sociale woonwijk. Dat is bewust zo gedaan als poging om de buurt op te waarderen en het is betrekkelijk goed gelukt: ondertussen is de buurt één van de meest trendy buurten geworden en nochtans zijn er heel veel armen in deze wijk. Als je zin zou hebben in een "luchtwinkel", er is er eentje aan het Macba. Als je zin zou hebben in "foodballs", allerlei eten in de vorm van een bal, dat vind je daar ook. Het cafétje waar l'Auberge Espagnole is opgenomen vind je daar ook. Kortom, vanalles...

Als jullie tegen de vooravond een snelle hap willen voor je 's avonds deftig gaat eten kan ik de bocadillos aanbevelen van de straat waar wij inzaten, Carrer del'Hospital, die zijn hemels lekker. 's Avonds in de buurt kun je zeker iets vinden om te eten. En als het tegensteekt kun je rustig nog twee keer de ramblas op en af wandelen om eens op je gemak te kijken naar al die mime-spelers en hun fratsen.

Wat je natuurlijk absoluut niet mag missen is de Sagrada Familia. Nu we al wat vertrouwd zijn met de architectuur van Gaudi is het tijd om zijn grootste werk te bezoeken. Gaudi was een heel vroom man en zat heel de tijd met zijn hoofd bij God en zijn gebouwen en is domweg onder een tram gesukkeld terwijl ze bezig waren het gebouw te zetten. Hij heeft dus de plannen niet voltooid, maar de bouwwerken worden stelselmatig verdergezet door een vereniging die zijn belangen behartigt. Alles gebeurt zonder al te veel subsidies, dus jullie entreegeld is in die zin welbesteed. Nu, wees niet teleurgesteld als je merkt dat het gebouw nog niet af is. Eén van de meest gefotografeerde zichten in de kathedraal is waarschijnlijk het zicht dat je hebt op de torenhoge stellingen binnenin. En het zicht op de trap natuurlijk. Het is misschien verleidelijk om de lift te nemen, maar eigenlijk is de ellenlange wenteltrap één van de hoofdattracties van dit gebouw. Zorg dat je goed uitgerust bent, en neem er je tijd voor, maar doe het met de trap. Er is geen leuning, dus het is een klein beetje akelig, maar wie zijn angsten niet onder ogen durft te komen is 't rijk van God niet waard. Of wat stond er daarover ook al weer in de bijbel? Je zult wel zien waarom de trap de moeite is.

Kijk vooral ook naar de mooie christusstandbeelden aan de achterkant van de Sagrada Familia, voor één keer zijn die het zien waard. Kijk ook naar het contrastverschil tussen de oude vleugels van het gebouw en de nieuwere vleugels, die ontworpen werden door nieuwe architecten. Etc etc... neem jullie tijd, het is de moeite.

Als het bezoek afgerond is en je hebt alles gezien dan kunnen jullie het best de diagonale straat verder aflopen. Op het einde heb je zicht op een hospitaal, en eigenlijk is dat op zich ook een bezoekje waard. Niet dat het ook maar enigszins kan tippen aan de spektakelwaarde van de Sagrada Familia, maar onderweg zijn er leuke terrasjes en je zult ze kunnen gebruiken na die trap!

Wat deze uitstap betreft mag je eigenlijk, als de tijd dat zou vereisen, tibidabo overslaan. Maar zeker niet park Güell!!! Als je al eens naar de horizon hebt getuurd dan zijn er een paar torens die zich duidelijk aftekenen. Centraal, de Sagrada Familia, die we ondertussen kennen en ten zuiden de zendtoren naast het Olympisch stadium. Ten noorden ligt er een minder bekende toren, van een heel bekende architect, Norman Foster. Mijn gezelschap zag het niet zitten om er nog tot aan te wandelen wat me eigenlijk nu wel spijt want voor 3 euro kun je tot boven op de toren met een lift, en het zicht schijnt magnifiek te zijn!

Maar zelfs als je er niet van aan denkt om op de toren te gaan zijn er dingen genoeg te zien. De weg er heen is niet gemakkelijk. Er rijdt een bus naartoe maar wij zijn in de hitte te voet gegaan tot aan het kabelbaantje zonder een bus tegen te komen dus heel frequent zullen die wel niet rijden. Na de lange wandeling volgt echter een leuke rit met het kabelbaantje, de funicular (3 euro).

Boven is er naast de toren nog vanalles te zien. Een jezus die met de armen gespreid uitkijkt over de stad bijvoorbeeld. En vooral het pretparkje, dat veel te duur is om te betalen (22 euro), maar ook van buitenaf de moeite lijkt vanwege de aandoenlijke oubolligheid er van, die meteen melancholisch stemt. Wat zou er mooier zijn dan in een speelgoedvliegtuigje te vliegen over deze stad?

Als je terugkeert kun je beneden aan de funicular (iets naar links) nog een pint drinken met het geld dat je bespaard hebt door niet in het pretpark te gaan, in een bar iets verderop in de straat. Er is een half open terras aan de kant waar je kunt uitkijken over de hele stad en met een beetje geluk kun je aan de balustrade zitten genieten van het zicht.

Als je terug bent moet je dan nog het Park Güell doen. Dit is het meest sprookjesachtige wat Gaudi ooit gemaakt heeft en is dus zeker niet te missen! Je kunt het eigenlijk beter gaan bekijken dan dat ik het voor jullie beschrijf, maar als afsluiter van een mooie vijfdaagse Barcelona kan het niet missen!

Eigenlijk heb ik jullie agenda al zo druk gemaakt dat het me zou verwonderen dat jullie nog tijd over hebben om een museum te doen, maar desalniettemin vind ik dat jullie toch een tentoonstelling moeten doen.

Er zijn op het moment dat jullie er zijn twee tentoonstellingen die in aanmerking komen. Als eerste is er in het Macba de tentoonstelling "At War". Het is een uitgebreide tentoonstelling, maar het loont de moeite. Ten eerste is het een mogelijkheid om eens een stapje te zetten in dit heel modernistisch gebouw en ten tweede is het een heel indrukwekkende tentoonstelling. Met indrukwekkend bedoel ik dan dat we met vier mensen serieus uit ons lood geslagen waren toen we buiten kwamen over de gruwel van de oorlog.

En dan klinkt dit alsof je enkel en alleen beelden van soldaten die sneuvelen zult zien, maar dat is niet zo. Eén van de opstellingen zijn toespraken van dictators die geprojecteerd worden op televisieschermen bijvoorbeeld. Of het contrast wordt getoond tussen echte beelden van de landing in Normandië en de landing in Normandië zoals verfilmd door Spielberg. Vrouwen die getuigen over hoe de oorlog hun leven heeft beïnvloed. Etc...

Het is een hele lange tentoonstelling en je kunt er waarschijnlijk een dag aan spenderen als je alles uitgebreid zou willen zien. Maar veel is in het Engels of Spaans, dus misschien doen jullie er het best aan de tentoonstelling op een fatsoenlijk tempo te doen en te blijven staan bij wat beklijft. Als er nog wat tijd overblijft om achteraf nog eens door het gebouw te wandelen en de hedendaagse kunst te gaan bekijken dan mag je dat zeker niet laten.

Een tweede tentoonstelling die ik zou willen aanraden maar die ik zelf niet gezien heb is die in het Picasso Museum, waar jullie niet ver vandaan logeren. Ze heet ook oorlog en vrede, maar is dan helemaal opgevat vanuit Picasso's perspectief. Nu, Picasso is één van de meest gerenommeerde schilders van de recente schildergeschiedenis, het museum zelf is een juweeltje van een gebouw, de vaste collectie loont al heel erg de moeite en over de tentoonstelling zelf heb ik ook goede dingen gehoord, dus ik denk niet dat het mogelijk is dat jullie daardoor teleurgesteld worden. Als ik voor jullie mag kiezen dan wordt het deze tentoonstelling. Natuurlijk heb ik niet alles hier vermeld. Het belangrijkste waar ik aan voorbij ben gegaan tijdens mijn laatste bezoek is wel Forum 2004 geweest. Dit forum is georganizeerd door de stad om een beetje een vervolg te breien aan de Olympische spelen, en heeft als ambitie een soort Olympische spelen van de cultuur te worden.

De entree was me te duur, en ik had nog andere dingen te bezichtigen en ik wou een beetje shoppen en het deed me teveel aan de expo in Lissabon denken, maar achteraf gezien denk ik dat ik die 20 euro of zo misschien toch beter had opgehoest om te zien wat het was. Nu, binnen een paar maand is het evenement Forum 2004 voorbij en wordt heel de zone gewoon een deel van de stad en kan ik dus gratis en voor niks tussen de hypermoderne architectuur rondlopen, wat mij uiteindelijk het meest interesseerde. Voor meer informatie kun je de artikels lezen die in het het archief van De Morgen online zitten hierover.

Ook het Olympisch dorp heb ik niet besproken. Het is te lang geleden dat ik er geweest ben, en ik heb er niet zo'n uitgesproken herinneringen aan dus veel indruk zal het wel niet gemaakt hebben. Het Olympisch dorp begint aan die vis aan het strand trouwens.

En ik weet zeker dat jullie nog dingen zullen ontdekken die jullie heel erg de moeite vinden en waarover jullie me dan achteraf kunnen zeggen "hoe is het mogelijk dat je dat nog niet gezien hebt?". Maar het blijft een stad om af en toe eens terug te gaan. Jaarlijks voor sonar bijvoorbeeld...

In de FNAC kun je altijd eens in de reisgidsjes gaan kijken, dat is goedkoper dan ze kopen als je snel advies wilt. De FNAC kun je niet missen op Plaza Catalunya.

Aan de zee als je van de Ramblas komt is er ergens een kleine Champagneria, waar plaats is voor 50 mensen en waar er zeker 500 binnen staan. Dat is omdat je als je er een broodje koopt je een fles Cava er kwasi gratis bij krijgt. Je herkent de bar aan de politieagent voor de deur die de toeristen moet binnen houden of aan de toeristen die aan de overkant van de straat een foto proberen te nemen. Ik weet niet of ik het zelf zou terug vinden dus meer details kan ik moeilijk geven.

Het is interessant enkele woordjes bij de hand te hebben. Misschien best deze lijst altijd bij je hebben, in meervoud?

Deze gids is geen routebeschrijving! Wees zelf creatief genoeg om eens je neus te volgen en af en toe te gaan waar je denkt dat je dingen kunt zien of beleven.

Geniet er van!

---

Naam:
E-mail: (wordt niet getoond)
Website: (niet verplicht)
Commentaar:(volgende tags zijn toegelaten: [b]bold[/b], [i]italics[/i], [url]http://...[/url])