A Higher Ugliness

Kijk: de reviews van de plaat van Fever Ray beginnen binnen te komen. Eindelijk! Op daMusic moet je hem ondertussen al gaan zoeken op de tweede pagina om mijn enthousiaste bespreking te lezen.

Maar voorlopig was ik alleen met mijn mening. Hoe onnozel ook, dikwijls wil ik weten dat andere mensen met wie ik denk mijn muzieksmaak te kunnen delen dit ook mooi vinden. En ja hoor:

• Pitchfork zegt best new music. The album moves at roughly the same pace and with the same general tone, rendering some of the songs indistinguishable at first, but committed listens will reveal this to be as nuanced and as rich of a production as anything either Dreijer has done.
• Goddeau: Hoe vreemd het laatste nummer (Coconut) ook aandoet, de seconde dat het afgelopen is, voel je je even compleet onthecht. Een album dat je met dat gevoel achterlaat, smeekt om superlatieven
• Kindamuzik zegt: Fever Ray mag dan minder verrassend uitpakken dan gehoopt, het blijkt wel degelijk een verslavende plaat. Karin Dreijer Andersson ontpopt zich op dit duistere album als een Scandinavische voodooprinses die heimelijk naalden in je oren steekt.

Voor wie zijn muziek liever live leren kennen: ze komt optreden op Sonar, op Polsslag en op Motel Mozaïque. Wat mij betreft: niet te missen. Ik twijfel alleen nog waar ik ga kijken. Voor de mensen die niet zo internet minded zijn en liever wachten tot er iets in Humo verschijnt: volgende dinsdag krijgen die vier sterren, daar heb je geen glazen bol voor nodig. Best dus ticketjes bestellen vóór die meute er op springt.

Na die bij 'If I had a Heart' is ondertussen al de tweede videoclip voor deze plaat gemaakt. Even zalig: