De leukste recensie over dit concert kwam al onderweg naar Brussel op de radio, van Stijn Van De Voorde op Studio Brussel:

Stijn Van De Voorde over The Last Shadow Puppets

De nagel op de kop natuurlijk, ware het niet dat de critici Alex Turner niet helemaal ongenegen zijn en de recensies dus deze keer wel positief zullen zijn. Wedden?

Zelf was ik nogal pisseddat ik te lang had gewacht en geen ticketje had voor dit volstrekt uitverkochte concert. Dus ben ik op goed geluk naar Brussel gereden en heb ik gelukkig een goede ziel gevonden die een ticketje op overschot had en dat wou wegdoen voor een deftige prijs: 25 euro terwijl de offiële verkoopprijs toch iets meer dan 30 euro was.

Waarschijnlijk zullen ze in deze bezetting niet zo heel dikwijls touren. Er moet namelijk een orkest mee van een man of 15 wat de kosten allicht wel opdrijft en de heren hebben beiden belangrijker nevenprojecten waar ze mee bezig zijn. De setting was ook heel mooi met sfeervolle verlichting en met gordijnen en beiden waren stijlvol uitgedost in zwarte kostuums en droegen een retro kapsel om het plaatje volledig af te maken. Voor één keer snap ik waarom iedereen foto's wil nemen.

Ik weet niet wat de inbreng van die andere is, maar Alex Turner schrijft zelfs op zijn eentje zo'n mooie nummers dat het eigenlijk moeilijk kon misgaan. Of het nu croonen met het orkest als achtergrond was of gewoon met zijn tweetjes een nummer zingen met een enkele gitaar als begeleiding of anders stevige rocknummers spelen, alles klopte perfect en The Puppets amuseerden zich kostelijk, enkel een beetje teleurgesteld misschien in het altijd te stille Belgische publiek.

Tijdens de cover van I Want You (She's So Heavy)van The Beatles waande ik me even écht in de jaren zestig en leek het alsof ik Lennon en McCartney voor me aan het werk zag. Dan maakt het niet meer uit wie de beste songschrijver van de twee is, wat deze twee jongens samen doen is magisch.

Het moet een droom zijn om van je platenfirma projecten als deze te mogen realizeren, maar een muzikaal talent als dat van Alex Turner verdient het om zoveel krediet als mogelijk te krijgen om vrijuit te experimenteren, ook als dat betekent dat hij met een duur orkest en zijn beste vriend de boer op trekt onder een wat onbekendere naam. Ik hoop binnenkort The Arctic Monkeys nog eens te zien passeren maar tot dan kan ik ruim teren op het muzikaal genot dat ze vanavond hebben verschaft.