A Higher Ugliness

U bent naar aloude gewoonte overladen met allerlei pukkelpop-reviews en u weet ondertussen wel wie wat goed vond en waarom? Wel, nog niet van mij. Hierbij mijn snelreview-lijstje, in volgorde van heel goed tot erbarmelijk. Hier en daar met links naar onder andere de daMusic-verslaggeving (dag 1, 2 en 3), waar ik aan meewerkte.

In de categorie uitstekend:

• Faith No More. Op voorhand dacht ik dat dit zou tegenvallen, maar niets is minder waar. Dit was het beste optreden dat ik gezien heb op Pukkelpop. (zie ook daMusic-review)
• dEUS. Mét gasten. dEUS maakte er een echt feest van en zorgde er voor dat ik langer bleef plakken dan ik me had voorgenomen. (zie ook daMusic-review)
• Wilco. Speelde op het gemak iedereen naar huis. Ze zijn tenslotte Wilco. Ik heb me geamuseerd met de setlist bij te houden en een spotify-playlist aan te maken met alle nummers van die setlist.
• Paul Kalkbrenner Zalig om wakker te worden met de laid back grooves van deze Berlijner. Kreeg een gouden plaat uitgereikt ook.

In de categorie heel goed:

• The Subs Mixten veel hits in elkaar - van henzelf en van anderen - waardoor het een vet trashy feestje was.
• Bill Callahan Eén van mijn headliners. Moest deze meneer eens wat compromissen willen sluiten en bijvoorbeeld eens wat nummers uit zijn Smog-periode willen spelen, hij zou een superster zijn. Maar hij houdt het liever kleinschalig en speelt enkel liedjes uit zijn laatste plaat, één of twee uitzonderingen niet te na gesproken. Mij goed hoor.
• Vampire Weekend De verrassing van Pukkelpop kwam niet van één of ander obscuur groepje maar van Vampire Weekend dat gewoon een heel goed concert gaf waar het speelplezier van afdroop.
• Fever Ray De belichting was iets minder dan op Polsslag, voor de rest was dit een bijna identiek concert. En even zalig.
• Kraftwerk Ook Kraftwerk speelt altijd dezelfde identieke show, maar die is altijd goed. (zie ook daMusic-review))
• Hudson Mohawke Kende ik niet op voorhand maar zijn innovatieve beats en mooie filmpjes waren heel aangenaam.
• Gang Gang Dance Drums en drums en drums en een soort sjamanistische zangeres. Heel erg de moeite, spijtig dat er zo weinig volk naar kwam kijken. (zie ook daMusic-review)
• Peaches Ongeveer de vierde keer dat ik Peaches zag, en misschien wel de enige keer dat ik het echt goed vond. Misschien ook omdat ik ondertussen mijn verwachtingen heb laten zakken wat Peaches betreft.
• Nid & Sancy Een kleine tent om op stelten te zetten en Nid & Sancy deden het ook met het grootste gemak. (zie ook daMusic-review)
• Martin Solveig Funky en gezellig, inclusief een James Brown incarnatie.
• Arctic Monkeys Het is met pijn in het hart, maar het moet gezegd: vroeger waren ze beter. Wat ze bij Josh Homme zijn gaan doen is me niet helemaal duidelijk. Waarom de zanger naar New York is verhuisd is me ook maar half duidelijk, zijn lief kan toch ook naar Engeland komen? Wat de meest frisse Engelse groep in jaren was is ondertussen een beetje meer eenheidsworst geworden.
  Let op, ze zijn nog altijd heel, heel goed. Maar ik verkies de productie van vroeger waar ze minder als Yet Another The Queens Of The Stone Age klonken.

In de categorie bwof:

• The Big Pink Hebben een paar fantastische nummers maar die zaten op het einde van de set. Het volledige eerste deel was gewoon OK
• Port O'Brien Perfect voorprogramma bij Wilco. Niet slecht maar niet denderend ook.
• My Bloody Valentine Dit was het luidste optreden dat ik gezien heb, ooit. Mijn vriend (cd) noteerde: zowat het enige optreden dat ik een beetje kon horen. Zelf ben ik de tent uitgestapt met oordoppen in en handen op de oren. (zie ook daMusic-review)
• Beirut Na één nummer dacht ik: ik moet er nog inkomen. Na twee nummers dacht ik: ik zal moe zijn. Na drie nummers dacht ik: ik ga nog een nummer proberen dit te appreciëren. Na vier nummers dacht ik: effe een pak friet halen. Wat een saaie boel.
• Them Crooked Vultures Veel geblaat, weinig wol. Klonk als Queens Of The Stone Age, maar iedereen klinkt als hen tegenwoordig. Zie ook: Arctic Monkeys.
• Future of the Left Op basis van hun laatste plaat en van mijn babbel met de sympathieke zanger van deze band keek ik wel een beetje uit naar dit optreden. Ten onrechte, zo bleek.
• The Jesus Lizard Marginaal. Er is maar één woord voor. Het had allemaal niet erg geweest had de muziek goed geweest, maar dat was het dus niet. (zie ook daMusic-review)

In de categorie half gezien maar daar is een reden voor:

• James Yuill Had last van computerproblemen en moest daardoor noodgedwongen een acoustische set spelen.
• Dizzee Rascal Effe gepasseerd om Bonkers mee te pikken maar er was veel te veel volk dat hetzelfde idee had. Dan maar verder leven met de herinneringen aan de vorige pukkelpop-concerten van de man waar kwasi geen kat was.
• Glasvegas Van op een afstandje gehoord en van op een afstand beslist om niet dichter te gaan. Dit is een hype die me niet kan bekoren.
• Rolo Tomassi Een klein meisje dat zingt als een deathcore slashmetalzanger. En soms ook als Julie Andrews in The Sound Of Music. Raar!
• 50 Cent Een cava drinken met 50 cent in de achtergrond. Hij heeft niet eens zijn geweer bovengehaald, de sissy.
• Little Boots Anderhalf nummer hebben we deze eurosong-shit uitgehouden. Nog nooit zo snel naar de cava-bar gevlucht.

Tenslotte de categorie totaal niet gezien en eigenlijk spijt dat ik het gemist heb:

• Andrew Bird Had ik eigenlijk wel graag eens live gehoord, maar ik heb zitten wachten op 't concert van Fever Ray in de plaats.
• Grizzly Bear Gekozen voor Them Crooked Vultures in de plaats omdat ik hen toch nog ga zien in het Koninklijk Circus binnenkort. Hadden Them Crooked Vultures indrukwekkend geweest, ik had er geen spijt van gehad.
• Health Al veel over gehoord. Nog niets van gehoord.
• Mish Mash Soundsystem Hét feestje dat ik graag eens wil meemaken. Alleen waren die avond mijn benen (en die van mijn gezelschap) net iets te moe om nog te dansen. Spijtig, voorlopig moeten we het met filmpjes en foto's doen.

In totaal weinig nieuwe ontdekkingen gedaan maar relatief veel goede concerten gezien. Geen slechte editie dus.